Samodzielna Mama

Dla Loli

- Kochana, kierat w pracy, ale zobaczę, co da się zrobić.

- Na spokojnie.

- Wiem, wiem. Wartościowym ludziom trzeba pomagać. Zuźka, lecę na autobus, muszę wymienić opiekunkę, dam znać w tej sprawie.

Samodzielna Matka. Wraca z korporacji, zajmuje się dzieckiem. Kiedy jej mała córeczka zasypia, Ona zabiera się za dodatkową pracę. Na wpół przytomna włącza komputer i robi korekty. Jeszcze tylko kilka godzin. Później będzie mogła pospać. Rano wstanie pierwsza, weźmie prysznic, poczeka na opiekunkę i pobiegnie na autobus. Jak zwykle zadbana, nienagannie ubrana i pełna energii. 

Nie użala się nad sobą, bo nie ma na to czasu.

Kiedy dowiedziała się, że sama będzie wychowywać Oli, wzięła sprawy w swoje ręce. Kiedy ja zastanawiałam się, który krem na odparzenia będzie najbardziej odpowiedni, Ona wisiała na telefonie, próbując dowiedzieć się, jakie prawa przysługują samotnej matce. Kiedy stoję w sklepie pełnym cudnych małych ciuchów i dobieram starannie nowy komplet, Tatinkowy w tym czasie jest w domu i bawi się z Grochem. Ona wsadza Oli w wózek i próbuje uzmysłowić pani dyrektor żłobka, że kogo jak kogo, ale samotnej matki nie stać dłużej na opłacanie opiekunki. Dowiaduje się, że prawo nie przewiduje pierwszeństwa wobec samotnych rodziców i dziecku nie należy się z tego powodu miejsce w tej jakże barwnej i przyjaznej instytucji. Nie daje za wygraną i wysyła pismo. Język ma cięty, więc odnosi sukces. 

Na Dawcę nie liczy. Może przez moment miała jeszcze nadzieję, że duże dziecko stanie się odpowiedzialnym ojcem, ale zauważyła, że nie wolno jej robić sobie złudzeń. Sobie i Młodej. Może, gdyby sprawy o alimenty nie trwały latami, wieczorami miałaby czas na długą kąpiel, czy spotkanie z przyjaciółką. Wysoki Sąd nie uwzględnia tego typu fanaberii, więc Samodzielnej Matce pozostaje wieczorne spotkanie z drugim etatem. Ach racja! Przecież to nie drugi, a trzeci etat! Co na to Dawca? Śpi spokojnie. W końcu praca uszlachetnia. Nie jego, oczywiście. 

Może odezwą się w nim ojcowskie instynkty, kiedy Oli podrośnie i będzie mniej wymagająca. Bo Samodzielna Matka poradzi sobie z jej wychowaniem. Jest zdeterminowana, a Oli jest dla niej najważniejsza.

Patrzę na Nią i już nie widzę w niej mojej zwariowanej przyjaciółki ze szkolnej ławki. Widzę dojrzałą, mądrą, odpowiedzialną i silną kobietę. Przy tym kobietę pełną seksapilu i energii. Równą babkę i chętną do pomocy kumpelkę. Kobietę sukcesu i duszę towarzystwa. Kochającą mamę rocznej Oliwki.