Smoczek: szkodliwy czy potrzebny - temat z maila

Jeszcze zanim urodził się mój szkrabek rodzina bombardowała mnie informacjami, że smoczek dla dziecka jest niepotrzebny, że jest szkodliwy, że dziecko nie chce od tego ssać cyca, że potem ciężko odzwyczaić, no i że tej kuzynce to się udało bez smoka dziecko wychować i jakoś ona sobie poradziła, a druga kuzynka to ma dziecko ponad 2 letnie co ze smokiem gania i to nieładnie wygląda, itp., itd.

No więc pod presją rodziny pomyślałam, "będę twarda i nie będę dziecku dawać smoka". Ku mojemu zaskoczeniu ordynator oddziału neonatologicznego przy obchodzie powiedział mi, że dziecko ma silnie rozwinięty instynkt ssania i lepiej jest dać mu smoczka niż żebym miała poranione sutki. Ale sobie pomyślałam: 'co ten facet może wiedzieć" i pomna przestróg rodziny dalej trzymałam się twardo postanowienia: smokowi mówimy NIE.

W 6 tygodniu życia mój synek dostał strasznej biegunki i zaczęło mu się ulewać na potęgę, więc poszłam do pediatry. Skończyło się na antybiotyku i przyjmowaniu probiotyków, ale podczas kontroli po wybraniu dawki antybiotyku mój synek wkłada kciuka do buzi i zaczyna niesamowicie głośno go ssać, aż Pani doktor tak na niego patrzy... potem na mnie i się pyta:
'Masz smoczek?",
A ja na to, że mam. Ale małemu nie daje, co by się nie przyzwyczaił, poza tym jak mu próbowałam dać to się dławi, a tak w ogóle to on głodny jest. To jak wrócę do domu to przystawię go do cyca i po sprawie.
A Pani doktor na to: "To że paluchy ma w buzi wcale nie znaczy, że jest głodny. Może tak być ale za każdym razem to tego nie oznacza. Dzieci mają silnie rozwinięty instynkt ssania i stąd paluchy w buzi. -ze śmiechem dodała: Nie martw się jak będzie głodny to głośno ci to zakomunikuje i nie dziwię się teraz, że tak mocno mu się ulewa, bo do piersi go tak często przystawiasz. Dawaj mu smoczka."
A ja na to dalej swoje: ale on nie chce, dławi się.
To moja Pani pediatra mówi: "Podławi się i przestanie. A przychodzą do mnie dzieci co mają 5 - 6 lat z kciukiem w buzi. Raz, że wygląda to nieładnie, to po drugie dzieci takie mają wadę zgryzu i niewyraźnie mówią. Muszą chodzić do logopedy bo nie idzie je zrozumieć. Dawaj mu smoczek, bo od smoczka to go odzwyczaisz, zwyczajnie zabierzesz, nie prześpisz może kilku nocy, ale go odzwyczaisz, a rękę co, odrąbiesz mu?"

Te słowa podziałały na mnie jak kubeł zimnej wody. Nie powiem, że teraz nie rozstaję się ze smoczkiem, bo pilnuje by synek nie trzymał go w buzi tak bez sensu, niech gada sobie i popiskuje jak ma ochotę. Ale odkryłam uroki zapchania dziecka smokiem :) zwłaszcza kiedy się drze i nie wiadomo dlaczego, bo jest najedzony, ma sucho, kolki też nie ma (bo jak go coś boli to zupełnie inaczej krzyczy) więc jak się drze mały terrorysta to zapycham go smokiem i mam chwilę spokoju. No i nie ssie już kciuka mój maluch tylko pcha wszystko co popadnie do buzi, ale to normalne - w końcu tak poznaje swoje otoczenie :)
Wniosek: nie popadajmy ze skrajności w skrajność i nie dajmy się zwariować :) Smoczek w racjonalny sposób wykorzystywany i w odpowiednim czasie zabrany to nie trucizna.

pozdrawiam Was serdecznie

Kasica